wijzerweb

Zonnewijzerhaiku's

Haiku (ook geschreven als 'haikoe') is een literair genre dat zijn oorsprong vindt in Japan. Het is een kort gedicht bestaande uit drie regels, samen ongeveer zeventien lettergrepen. Meer nog dan de vorm is de inhoud belangrijk.
Vaak heeft een haiku een dubbele bodem en wordt daarom ook wel 'poëzie met een knipoog' genoemd.
De pointe zit meestal in de laatste regel.

Omdat een haiku een beschrijving is van wat de dichter met de zintuigen waarneemt, ligt het voor de hand dat ook zonnewijzers in haiku's voorkomen.

Er schuift een schaduw over de zonnewijzer. Haast niet te merken. Lia Houben	De zonnewijzer heeft na de zonsondergang opeens geen zin meer. Lia Houben	Na zonsondergang verliest de zonnewijzer nu weer al zijn tijd. Willy Leenders
De zonnewijzer geeft, geheel ondergesneeuwd, de wintertijd aan. Willy Leenders	Het ochtendgloren werpt op de zonnewijzer een schijn van schaduw. Willy Leenders	de duiven paren op de zonnewijzer schaduwen wippen Geert Verbeke
De leigrijze lucht. De oude zonnewijzer staat wat te niksen. Max Verhart	Traag schuift de schaduw langs de stenen wijzerplaat naar de avond toe. Els Ergo	De zonnewijzer verlicht door de volle maan loopt twaalf uur voor. Willy Leenders
In de tuinkamer heeft de zon haar speeltje: een zonnewijzer. Willy Leenders	de zonnewijzer zijn tijd was verstreken is afgebroken Geert Verbeke	het uur van de zon snelle blik op de schaduw ik heb alle tijd Sylvie Louagie